31 grudnia 2012

MEWA ŚMIESZKA

(CHROICOCEPHALUS RIDIBUNDUS)

 Gatunek średniego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny mew (Laridae).
To najpowszechniejsza z małych mew. We wszystkich szatach widać biały klin na przednim końcu dłoni. Samiec i samica ubarwione jednakowo. W szacie godowej od marca do sierpnia, a nawet listopada, łatwa do rozpoznania - głowa brązowoczarna, szyja, spód ciała i ogon białe, a grzbiet i skrzydła popielate. Końce lotek czarne, a nogi i dziób czerwone. Wokół oczu mały, wąski, biały pasek, przerwany z przodu. W szacie spoczynkowej głowa biała, a w okolicy pokrywy usznej szara plama. Dziób z czarnym końcem. Osobniki młode mają wierzch ciała brązowy, a na końcu ogona szeroka, wyraźnie odgraniczona czarna pręga, głowa również biała. Nogi i dziób brązowopomarańczowe. Pod koniec pierwszego roku życia ciemna plama z okolic ucha znika z wierzchu głowy. Szatę dorosłych osobników osiągają w drugim roku życia.

 Pożywienie Mewy śmieszki stanowią głównie owady łapane w powietrzu, poza tym pędraki, chrabąszcze, gąsienice, żaby, myszy, rzadziej ryby gdyż nie potrafi nurkować i może zbierać jedynie z powierzchni wody ryby chore.
Gniazdo pływające na wodzie bądź zbudowanie pośród zarośli na brzegu zbiornika wodnego,na trudno dostępnych trzęsawiskach, zbudowane z suchych źdźbeł, traw i trzciny, w dużych koloniach.
Na lęgowiskach pojawia się od połowy marca. Na początku samce wybierają małe terytoria, które służą potem do łączenia się w pary. W koloniach ożywienie pojawia się w kwietniu. Można wtedy zobaczyć rytualne zachowanie się tych ptaków. Para staje naprzeciw siebie z na wpół rozwiniętymi skrzydłami i rozpostartym ogonem, kładzie dzioby na piersiach i następnie nagle wyrzuca je w górę, kiwa głową, schyla się i prowadzi udawane ataki. Po tokach para razem buduje gniazdo i go broni, choć miejsce na nie wybiera samica.
Składa 2-4 oliwkowozielonych lub brązowych równomiernie pokrytych szarymi bądź brązowymi plamami jaj, które wysiadywane są przez okres 22-24 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta są zagniazdownikami, lecz nie opuszczają okolic gniazda. Młode w puchu są rudobrązowe z czarnymi plamami na bokach i grzbiecie. Zdolność do lotu uzyskują po 5 tygodniach. We wrześniu młode ptaki zmieniają pióra na szyi, głowie i tułowiu i stają się jaśniejsze. Zwłaszcza populacje północne i wschodnie, od lipca zaczynają odlatywać, zaraz gdy opuszczają gniazda.

 Modelka...

Długość całego ciała śmieszki to 37-42 cm, rozpiętość skrzydeł 85-100 cm, skrzydło złożone 29-31 cm, ogon 11,5-12 cm, waga 211-292 g.

Gatunek chroniony.
Różnorodność pokarmu oraz mała płochliwość sprawiły, że mewa śmieszka od I połowy XX wieku do lat 70. korzystała z konsekwencji rozwoju gospodarki człowieka przejawiającej się we wzroście wysypisk śmieci, użyźnianiu wód lub w rozwijaniu upraw rolnych. Od pewnego jednak czasu obserwuje się u wielu populacji spadek liczebności. Zagraża jej osuszanie terenów bagiennych i niszczenie kolonii lęgowych na stawach hodowlanych.

 Źródła: "Ptaki Polski" Jan Sokołowski; Warszawa 1988.
              "Atlas Ptaków" Marcin Karetta; Bielsko-Biała 2010.  
              "Ptaki wodne"  Karel Stastny; Warszawa 1993.

7 komentarzy:

  1. Fajne zdjęcia tych "śmiesznych" mew ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Jak rozpoznać czy mewa to samiec czy samica?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dymorfizm płciowy u mew jest słabo zaznaczony i tak na prawdę trudno rozróżnić płeć po wyglądzie zewnętrznym.

      Usuń