15 kwietnia 2013

PODBIAŁ POSPOLITY, BOŻE LICZKO, OŚLA STOPA, BIAŁKUCH, KNIAT, KORZYNIEC - KWIATY POLSKIE

(TUSSILAGO FARFARA)






























Podbiał jest jednym z pierwszych zwiastunów wiosny - zazwyczaj zakwita już w marcu, w tym roku zakwitł dopiero w połowie kwietnia.

Jest to roślina z rodziny astrowatych

Początkowo z ziemi wyrastają pędy kwiatowe, które są okryte łuskowatymi liśćmi.
Kwiaty barwy złocisto- żółtej zebrane są w koszyczki: po przekwitnięciu pozostaje puch- owocostan podobny jest wówczas do mniszka..

Dopiero po przekwitnięciu kwiatów ukazują się liście. Osadzone na długich ogonkach, kształt mają sercowaty, górna strona liścia jest ciemnozielona, dolna - porośnięta licznymi włoskami jest koloru biało- szarawego, włoski tworzą jakby pajęczynę.

 Podbiał występuje najczęściej na brzegach wód, na łąkach, polach, w wilgotnych zaroślach, często na pogorzeliskach, w lasach, głównie na podłożach gliniastych.

Ziele można uprawiać w ogrodzie, rozmnażając przez podział licznych pędów podziemnych, pędy kroi się na kawałki zostawiając po kilka korzonków na odcinek. Nie ma specjalnych wymagań co do jakości gleby.

Roślina posiada właściwości lecznicze: liść podbiału stanowi ludowy środek przy leczeniu chrypek, przewlekłych nieżytach oskrzeli, wchodzi w skład farmakologicznych ziół piersiowych. Kwiaty podbiału zawierające roślinne hormony rozrodcze, używane są w zaburzeniach menstruacyjnych. Liście służą do kapieli.

Przy astmie i przewlekłym kaszlu, a także podczas zapalenia oskrzeli wdychano przez rurkę dym z korzeni tej rośliny spalanych na węglu z drzew cytrusowych. Palono też - tak jak papierosy - jej specjalnie wysuszone i zwinięte liście. Wykorzystywano podbiał do leczenia schorzeń skórnych: ran, czyraków, wrzodów, ropni, odcisków, oparzeń, pękających brodawek u kobiet karmiących oraz przy tzw. róży i uporczywych bólach głowy.


Źródła: " Dziko rosnące rośliny użytkowe" Jakub Mowszowicz: Warszawa 1990.           
             " Zioła i ich stosowanie" Maria Dziak, Barbara Kuźnicka: Warszawa 1987. 
             " Wielki atlas roślin"  F.A. Novak, Warszawa 1975.

2 komentarze:

  1. wreszcie wiosna!
    bardzo przyjemne zdjecia.

    OdpowiedzUsuń
  2. w zeszłym roku podbiały fotografowałem w marcu, w tym pierwsze zauważyłem dopiero tydzień temu, ale tak naprawdę w tym tygodniu nastąpiła eksplozja... ponad miesiac opóźnienia, ale są ;-). Wdzięczne kwiatki.

    OdpowiedzUsuń