30 czerwca 2018

ŁANIA

Łania- samica Jelenia Europejskiego (Cervus elaphus elaphus)

Sfotografowaną łanię spotkałem w Pieninach pod szczytem Trzech Koron, wyglądała wyjątkowo spokojnie, po sesji elegancko schowała się w zaroślach.

Zwierzęta mieszkające w parkach narodowych często nie kojarzą człowieka z niebezpieczeństwem i polowaniami, traktują go jak inne zwierzęta.



22 lutego 2017

PAŹ KRÓLOWEJ

(PAPILLO MACHON)



Zdjęcia Pazia Królowej zrobione na szczycie pasma Małych Pienin- Wysokiej.

PAŹ KRÓLOWEJ JEST JEDNYM Z NAJPIĘKNIEJSZYCH POLSKICH MOTYLI

Paź Królowej- wygląd:

Rozpiętość skrzydeł 50- 75! mm.Skrzydła żółte, z ciemnymi plamkami, skrzydła tylnie wyraźnie krótsze, posiadają wyrostek w tylnej częśći.

Występowanie Pazia Królowej:

Motyl ten występuje na leśnych polanach i przydrożach, w ogrodach i na otwartych, bogatych w roślinność terenach.
 


Źródła: "Atlas motyli" Heiko Bellmann; Warszawa 2015.
             "Motyle Leksykon Przyrodniczy" Helgard Reichholf-Riehm; Warszawa 1996.

23 marca 2016

PIERWIOSNEK

Na południowych stokach Małych Pienin (po Słowackiej stronie) już prawie 2 tygodnie temu zakwitły pierwsze pierwiosnki.
Wiosna przyszła już na pewno i na dobre!!

Więcej o pierwiosnkach TUTAJ.


14 sierpnia 2015

POKŁONNIK

POKŁONNIK KAMILLA

POKŁONNIK WRÓŻ

(LIMENITIS CAMILLA)


 Co prawda podczas robienia zdjęć Pokłonniki kamilla wcale nie kłaniały mi (Kamilowi) się  ale byłem bardzo miło zaskoczony podczas identyfikacji gatunku. W jednym z atlasów motyli widnieje nawet nazwa Pokłonnik Kamila :) w innym natomiast Pokłonnik wróż.

Jest to motyl dzienny z rodziny rusałkowatych (Nymphalidae), spokrewniony z pokłonnikiem osinowcem i pokłonnikiem anonyma.

Pokłonnik kamilla- wygląd:

Rozpiętość skrzydeł 45- 52mm. Skrzydła na górnej powierzchni są czarno- brązowe, z biała przepaską, którą tworzą plamki oddzielone żyłkami, na dole tylnych skrzydeł znajdują się po dwa rzędy czarnych kropek. Na spodniej stronie są brązowo- czerwonawe również z plamkami.
Postać dorosła- imago występuje od czerwca do końca sierpnia.

Występowanie pokłonnika:

Motyla tego spotkać można w widnych lasach, na leśnych polanach oraz przy drogach leśnych, często w pobliżu kałuż, często w okolicach rzek czy jezior, w górach występuje do 1500 m.n.p.m.

Pokłonnik kamilla występuje w Europie Środkowej i Wschodniej oraz na południu Europy Północnej.


Gąsienica Pokłonnika kamilla:

Gąsienica jest zielona, pokryta brązowymi, kolczastymi wyrostkami ułożonymi w pary i rozłożonymi wzdłuż całego ciała.
Rozwija się najchętniej na wiciokrzewach i śnieguliczkach, do przepoczwarzenia gąsienica buduje rusztowanie z kału a następnie zwija liść w rulonik, w którym zimuje.

Cechy charakterystyczne:

Pokłonnik kamilla rzadko zalatuje do kwiatów, najchętniej żywi się wydzielina mszyc a także odchodami zwierząt czy padliną. Często spotkać go można na leśnych drogach gdyż szuka tam kałuż i pożywienia.

Źródła: "Atlas motyli" Heiko Bellmann; Warszawa 2015.
             "Motyle Leksykon Przyrodniczy" Helgard Reichholf-Riehm; Warszawa 1996.

18 lipca 2015

PERKOZ DWUCZUBY

(PODICEPS CRISTATUS)

 

 Perkoz dwuczuby jest największym polskim przedstawicielem rodziny perkozów.
Jest to ptak wodny wielkości kaczki krzyżówki, ma bardzo charakterystyczna sylwetkę- długa szyję z dwoma czubami na szczycie głowy oraz rudo- czarną krezę na karku przypominającą kaptur, czuby złożone są z czarnych piór.
Wierzch ciała perkoza dwuczubego jest jednolicie czarno- brązowy, przednia część szyi i pierś czysto białe i lśniące. W upierzeniu zimowym czub i kreza są dużo mniejsze.
Dla perkoza charakterystyczny jest także sposób pływania- płynąc jest on głęboko znużony, tak że na powierzchni widoczna jest tylko wąska linia grzbietu i smukła szyja. Często i wytrwale nurkuje nawet na głębokość 30m.

Perkoz dwuczuby- występowanie:
Występuje w większej części Europy (nie gnieździ się tylko na Płw. Apenińskim, Iberyjskim oraz na Bałkanach) i Azji Środkowej oraz w południowej i środkowej Afryce. Izolowane populacje znajdują się w Australii i na Nowej Zelandii. Europejskie ptaki zimują w Europie Zachodniej i basenie Morza Śródziemnego. Pojedyncze osobniki zimują w Polsce.
W Polsce rozpowszechniony jest na pojezierzach w Wielkopolsce i na Śląsku, zdecydowanie mniej liczny w Małopolsce.
Zasiedla większe i głębsze zbiorniki wodne niż pozostałe perkozy, zadowala się też uboższą roślinnością, woli duże powierzchnie otwartego lustra wody i gnieździ się na niemal zupełnie odsłoniętych wodach.

Pożywienie perkoza:
Ptak ten żywi się drobnymi rybami, zawłaszcza płotkami i uklejami ale także jak widać na zdjęciu powyżej młodymi okonkami. Dietę dopełniają owady, skorupiaki, mięczaki, kijanki i żaby uzupełnione pokarmem roślinnym. Zjada własne pióra, karmi nimi młode.
Na zimowiskach nasze perkozy odżywiają się o wiele bardziej wykwintnym jedzeniem- polują na krewetki.

Gniazdowanie i rozmnażanie:
 Gniazdo perkoza dwuczubego pływa na wodzie w postaci tratwy, dość bezwładnie ułożone z badyli, łodyg, trzcin i liści wyłowionych z wody, bywa ono zakotwiczone do przybrzeżnej roślinności.
Gniazdo znajduje się zawsze w miejscu głębokim, dostępnym dla człowieka jedynie z łodzi.

Od kwietnia do lipca samica składa 3-6 nieco wydłużonych, niebieskawo- białych jaj, które wysiaduje ok. 30 dni. Kiedy dorosły ptak schodzi z gniazda, przykrywa jaja gnijącymi roślinami, które pośpiesznie zgarnia z jego brzegów.
Pisklęta po wykluciu są zdolne do przemieszczania i zdobywania pokarmu, ukrywają się jednak przez dłuższy czas w sposób zupełnie niewidoczny w "kieszeniach" pod skrzydłami rodziców, którzy pływają z nimi a nawet nurkują. Nieco większe pisklęta dorosły ptak przed nurkowaniem strząsa z siebie aby pozbyć się obciążenia.

Perkozy dwuczube powracają z zimowisk zaraz po roztopach- od końca lutego do kwietnia, odlatują od sierpnia do listopada.

Wymiary:
Długość ciała 59- 62 cm, rozpiętość skrzydeł 84- 86 cm, ogon- brak,  waga 0,9- 1,16 kg.


W Polsce objęty ochroną gatunkową ścisłą.



Źródła: "Ptaki Polski" Jan Sokołowski; Warszawa 1988.
             "Atlas Ptaków" Marcin Karetta; Bielsko-Biała 2010.